Gül, Gül Durma Ana Gül

GÜL, GÜL DURMA ANA GÜL

Gül, gül durma ana gül

Nedir bu keder,

Nedir bu çektiğin çile,

Vallahi üzmem bir daha bile bile.

Gül, gül durma ana gül

Gidecek, gelmeyecek artık bu hastalıklar

Sende gitmeyeceksin gayrı hastanelere

Doktor öyle demiş teyzemlere.

Gül, gül durma ana gül

Seni böyle görünce yandı kanım,

Yoksa söyle Zekiye hanım,

Biftek, köfte, pirzola mı istedi canın.

Güldü, güldü anam güldü

Gül, gül durma ana gül,

Konuş, aç derdini bizim sarı bülbül,

Ne olur hiç durma gül, gül..

Bekir Yetginbal

19 Aralık 1971 Pazar

Tags:

This entry was posted on Ocak 29th, 2022 and is filed under Şiirlerim. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response or Trackback from your own site.